
Bianca Bellová (ur. 1970 w Pradze) – pisarka, tłumaczka symultaniczna z języka angielskiego, absolwentka praskiej Wyższej Szkoły Ekonomicznej.
Zadebiutowała powieścią Sentimentální román (2009), po której wydała kolejne: Mrtvý muž (2011) i Celý den se nic nestane (2013). Choć wszystkie zostały przychylnie przyjęte przez czytelników, prawdziwy rozgłos przyniosło jej dopiero Jezioro (2016). Otrzymała za ten utwór liczne wyróżnienia, m.in. Nagrodę Literacką Unii Europejskiej i Magnesię Literę w kategorii Książka Roku. Polski przekład Anny Radwan-Żbikowskiej znalazł się w finale Nagrody Literackiej Europy Środkowej Angelus. Następnie ukazały się powieści Mona (2019), Ostrov (2022) i Neviditelný muž (2024). Bellová pisze również opowiadania, wydała trzy zbiory: Takie urywki (2021), Transfer (2023) i Dvaadvacet fragmentů (2025).
Autorka ma bułgarskie korzenie. Jej mężem jest Brytyjczyk, muzyk, Adrian T. Bell. Mają troje dzieci, mieszkają w Pradze.